Lotosowa MaMa

Wolny wybór kobiet zawsze jakby w którymś miejscu napotyka na mur. Może po to by go przeskoczyć, obejść lub przebić głową? Z drugiej strony tyle praw, tyle możliwości decydowania o sobie. Możesz głosować w wyborach, zajmować kierownicze stanowiska, decydować czy mieć dziecko, czy nie i wybrać kolor pokoju szpitalnego w jakim chcesz urodzić i nawet bólu przy porodzie możesz uniknąć. A czy masz prawo słuchać siebie, swojej kobiecej intuicji i głosu natury? Postąpić tak, jak czujesz…

Pierwszy raz z porodem lotosowym spotkałam się parę lat temu. Z zafascynowaniem choć i nutką sceptyzmu słuchałam opowieści Ani o jej lotosowym porodzie w domu. Bliskość i błogość była w niej, w dziecku i wszędzie dookoła. Widziałam maleństwo i uważnie przechowywaną pępowinę, która miała ponoć niezwykłą energię i moc… Wspomina, jak przy pierwszym porodzie samo wspomnienie lekarzowi o porodzie domowym spotkało się z jego całkowitą negacją. Brak wsparcia medycznego skończył się zmianą lekarza prowadzącego w 6 miesiącu ciąży i poczuciem, że robi coś zakazanego! Wywarło to na jej psychikę duże piętno i nie pozwoliło jej do końca skupić się na swoim celu. Ostatecznie, pierwszy poród Ani zakończył się w szpitalu podaniem oksytocyny i nacięciem krocza. Miała być wtedy drugą matką lotosową w Polsce. Po paru latach, przy drugim dziecku, położne podeszły z dużym szacunkiem do decyzji Ani a lekarz prowadzący klasyfikował matki do porodu domowego. Wszystko się udało bez żadnych komplikacji. Tym razem domowy poród lotosowy dał rodzicom szansę na pełną wymianę wszelkiego dobra z łożyska z ciałkiem ich synka a cały proces uzmysłowił im mistyczną magię tego przeżycia. Trzecie dziecko, które planują, też urodzi w domu i mówi, że każdy człowiek ma wielką moc, a kobieta – moc dawania życia. A przeżycie tego wspólnie jest tak intymne, że zakłócanie medycyną czy farmakologią – może rzeczywiście odebrać kobiecie i dziecku ich naturalne siły. Wsłuchując się w rytm natury, w rytm swojego ciała sprawia, iż wszystko staje się możliwe.

I po latach znowu poznałam kobietę, która urodziła lotosowo. Patrycja miała już dwójkę dzieci gdy zdecydowała się urodzić lotosowo po raz pierwszy, w zeszłym roku urodziła kolejnego lotosika. Przeczytałam jej relację z pierwszego lotosowego porodu w Wegetariańskim Świecie i dotarło do mnie, że schemat się powtarza – niby daje się nam wolność wyboru i różne prawa dla kobiet ale ta wolność i prawa są i tak ograniczone narzuconymi odgórnie przekonaniami, uprzedzeniami i wyborem większości. A mniejszość niech się ukrywa i nie burzy porządku większości, nie buntuje i cieszy się w ogóle, że może istnieć jako mniejszość. Taką mniejszością są kobiety, które chcą rodzić w domu, lotosowo, nie godzą się na nacinanie krocza i mechaniczne traktowanie, które chcą czuć i decydować jak przyjmą nowego człowieka na tej Ziemi. Ale kobiety coraz odważniej mówią czego chcą i co czują, z większą świadomością i poczuciem słuszności. Kierują się prawem słuchania swojej kobiecej intuicji zamiast odgórnych zaleceń – czy to dotyczy porodu, pracy czy spraw politycznych -parytetów, związków partnerskich, ściągalnych alimentów, prawa do aborcji i in vitro.

Patrycja miała odwagę urodzić po swojemu, w zgodzie z tym co czuła i ze swoim naturalnym rytmem. Przygotowywała się do porodu świadomie w całym okresie ciąży, przepracowując swoje lęki i traumy, dbając o świątynie swego ciała i ducha. Przede wszystkim będąc w kontakcie ze sobą i sygnałami płynącymi z ciała. Nazwałam Patrycję lotosową mamą bo aby mógł odbyć się poród lotosowy to matka potrzebuje osiągnąć swoisty stopień samoświadomości, sama stać się jak lotos i dać życie małemu lotosikowi – tak się właśnie mówi o dzieciach urodzonych w ten sposób. Teraz Patrycja jest doulą by nieść informacje o świadomych porodach dalej, by być wsparciem dla kobiet i nie oceniać ich wyborów, nie dawać gotowych rozwiązań lecz kierować do wewnątrz, do mądrości, mocy i miłości w swoim sercu. To bowiem nie pieniądze, prestiż i wysoka pozycja zawodowa daje kobietom siłę by rodzić. Jak sama opowiada – czerpie siłę z pierwotnej dzikości i słuchania intuicji, ze związku z Matką Ziemią, z połączenia z cyklami natury.

Jeśli chcemy być świadomą mamą czy świadomą kobietą bo to jest trendy i przylepić sobie etykietkę ‘świadoma’ to możemy wpaść w kolejną pułapkę, odgrywać rolę i oszukiwać same siebie. Wśród zawieruchy życia Pati ma świadomość wewnętrznego prowadzenia, przychodzą do niej spontanicznie wizualizacje jak połączyć się z dzieckiem w sobie, czuje jak jej macica robi się miękka i przyjmująca dla dziecka, pracuje z kartami mocy dostając cudowne i jakże trafne przesłania.

Pamiętam jak jeszcze na studiach, nasz doktor z psychologii mówił, jak to kiedyś kobiety w ciąży, udawały się na odosobnienie gdzie wspólnie z innymi kobietami przy nadziei dbały o siebie z troską i miłością. Dawno, dawno temu można by rzec. Taka była polityka wioski – dbać o ciężarne, gdyż to one potem rodzą nowych członków wspólnoty a skoro chce się mieć zdrową wspólnotę to trzeba zadbać aby poszczególni jej członkowie byli już w łonie dobrze traktowani i przyjmowani z godnością na tym świecie. To było takie proste – szczęśliwa kobieta w ciąży urodzi szczęśliwego człowieka, szczęśliwy człowiek zbuduje szczęśliwe społeczeństwo. Bo ma chęć by się rozwijać, siłę by radzić sobie z przeszkodami i mądrość w podejmowaniu decyzji. Dbanie o wspólne dobro. No a teraz praca wre. I jesteśmy hartowane w boju także w ciąży, żeby i ten nowy człowiek w nas też był zahartowany w ciężkiej pracy i trudach życia, by miał odcisk limbiczny, że życie to cierpienie i nikt Cię tu nie chce, że życie to ciągła walka – i żeby tylko nie przyszło nikomu do głowy, że można inaczej! A można!

Etiro urodziła świadomie swoich synów ponad 20 lat temu. Pierwszego urodziła w szpitalu, drugiego w domu – w tamtych czasach nie było to normalne i zdarzało się tylko w wyjątkowych sytuacjach. Poród w domu dał jej niezwykłe doświadczenie swojej wewnętrznej kobiecej mocy. Teraz czuje, że było to przebudzenie do własnej świadomości… miała przecież porównanie. A przyszło to do niej naturalnie, po prostu nie stawiała temu oporu, znała swoje ciało, czuła co się dzieje i właściwie reagowała. To było piękne i odkrywcze i zachęciło do dalszego zgłębiania tematu. Wiele lat prowadziła lub towarzyszyła w porodach domowych. Mówi, że w Holandii poród w zaciszu domowym, wśród najbliższych jest zjawiskiem normalnym a poród w szpitalu traktowany jest jako patologia. Po szkole pielęgniarskiej pracowała na ginekologii i patologii ciąży. Pamięta jak uczyła się z książki, że mleko matki jest za słabe i podawano im proporcje na przygotowanie mieszanek dla dzieci, często mieszając z mąką… Pracuje z kobietami od ponad 20lat bazując na własnych doświadczeniach. Jest przewodniczką kobiet, szamanką, wykonuje masaże Akua, także jako przygotowanie do świadomego porodu. Słuchając jej przekonujesz się jak ważne jest nawiązanie kontaktu z własnym ciałem, swoimi fizjologicznymi procesami. Podczas masażu Akua czujesz jakbyś płynęła, uwalniając swoje ciało i przebudzając w nim świadomość dobrego, kochającego dotyku. To co dajesz sobie, przekazujesz też dziecku, a Twoje pełne miłości doświadczenia stwarzają najlepszą atmosferę i przestrzeń dla poczęcia i wydania na świat nowego życia.

Etiro mówi, że każdy moment jest dobry by obudzić się do świadomego porodu i iść za pragnieniem serca by rodzić w zgodzie ze sobą i to pragnienie wypływa z dziecięcej niewinności. Czasem dziecięcej ciekawości, lecz może być to najsilniejsza rzecz, która prowadzi kobietę w spontanicznym przygotowaniu się do świadomego porodu. Każdy bowiem ma w sobie naturalną chęć bycia odkrywcą i ciekawość samego siebie. W swojej długoletniej pracy Etiro poznała wiele kobiet, które często otwierały się jakby niechcący i wtedy przychodzi olśnienie, że może być zupełnie inaczej niż to, co do tej pory słyszały o rodzeniu i byciu matką. Świadomość pozwala połączyć serce i głowę by otworzyć się na to co już w nas jest – tylko nie mamy tego świadomości. Większość kobiet nie jest poinformowana jak wygląda fizjologicznie, jak wygląda macica, łożysko itp. To budzi niepokój i zawierzenie innym, bo wiedzą lepiej, innym – tylko nie sobie. A prawda jest taka, że wszystko jest totalnie doskonale przygotowane w nas, że poród jest czymś naturalnym, że to czysta fizjologia i matki doskonale wiedzą intuicyjnie jak się zachować. Tylko do tej intuicji trzeba czasem pomóc im dotrzeć, rozbudzić i zaufać.

Wszystkie jesteśmy zgodne, że świadomość miłości jest tu najistotniejsza. Świadomość lęku bowiem powoduje, że uciekamy i zamykamy się – same przed sobą, przed swoim ciałem, swoją fizjologią. Wszystkie się zgadzamy, że wybór szpitala jest wyborem lękowym a nie wyborem z miłości, wtedy nie mamy świadomości swojej siły, jesteśmy nieustannie straszone! Potrzeba mniej lęku a więcej miłości i bezpieczeństwa dla rodzących. By mieć świadomość co robić trzeba uzyskać informacje, poczuć, że i dla mnie to jest dobre. Etiro mówi jak porody mogą być piękne wręcz święte i rytualne, jak kobieta czerpie siłę z faktu, że to ona decyduje i wybiera sposób porodu i świadomie wita swoje dziecko z miłością – wtedy nikt nie przyjdzie i nie odetnie pępowiny bo nieświadomie podpisało się jakiś papierek, bo traktuje się to jako jedyną możliwość. Informacje są ważne – o tym jakie mamy prawa, jak z nich świadomie korzystać i przede wszystkim jak dokonywać wyborów w zgodzie z sobą. Zojka, córeczka Pati cały czas była spokojna i radosna, w końcu dla niej świat jest bezpiecznym miejscem, jest tu kochana i chciana, roztacza wokół siebie przestrzeń miłości. Niech nasza świadomość samej siebie wzrasta dla naszych dzieci i dla nas wszystkich…

Więcej o porodzie lotosowym i świadomej pracy z sobą:
www.porodlotosowy.pl – łagodne przyjście na świat
www.akua.pl – podróż wgłąb siebie
Film „Narodziny jakie znamy”
Shivam Rachana „Narodziny w nowym świetle”
Janet Balaskas „Poród aktywny”